دستگاه آزمايش خاصیت انگمی قير(ASTM : D113 )
هدف: تعیین میزان شکل پذیری یک نمونه قیر در دمای معین
در آزمایشگاه برای تعیین شاخصی از چسبندگی قیر، مقدار قابلیت شکل پذیری قیر را می سنجند؛ بدین صورت که هر چه قیر شکل پذیرتر باشد، چسبنده تر است و بالعکس.
خاصیت شکل پذیری قیر عبارتند از مقدار ازدیاد طول یک نمونه قیر بر حسب سانتیمتر که به صورت استاندارد کشیده شده (با سرعت معین و در دمای مشخص) تا به طول پارگی یا انقطاع برسد. طول نمونه درست قبل از پاره شدن بر حسب سانتیمتر به خاصیت شکل پذیری یا انگمی موسوم است.
دستگاه آزمايش درجه اشتعال قير (ASTM : D95 )
هدف: تعیین درجه حرارتی است که در آن قیر مشتعل می شود و نیز تعیین درجه حرارتی که قیر در آن دما می سوزد.
درجه اشتعال قیر به درجه حرارتی اطلاق می شود که وقتی دمای قیر به آن می رسد، با نزدیک نمودن شعله به سطح آزاد آن ، جرقه ای در سطح آن دیده شود. همان طور که می دانید قیرهای خالص، قطران و مخلوط آنها آتشگیر می باشند؛ لذا باید بدانیم که قیرهایی را که با آنها کار می کنیم را تا چه دمایی می توانیم گرم نماییم، بدون آنکه قیر دچار اشتعال و یا سوختن شود. این مطلب از لحاظ ایمنی در کارگاه و آزمایشگاه بسیار حائز اهمیت است و در صورت عدم توجه به این مطلب می تواند خطرساز باشد.
دستگاه آزمايش افت وزنی قير (ASTM : D6 )
هدف: عیین میزان کاهش وزن قیر در اثر حرارت 163 درجه ای و هم چنین تعیین میزان فراریت نسبی حلال های قیر
دستگاه آزمايش قابليت نفوذ قير (Penetration of Bitumen ، ASTM-D5 )
هدف : تعيين درجه نفوذ قير
نمونه قير پس از ريخته شدن در ظرف مخصوص و قرارگيری در يک حمام آب با درجه ثابت 25 درجه سانتيگراد پس از مدت حداقل 1/5 ساعت تحت نفوذ سوزن استاندارد با بار 100 گرم در مدت 5 ثانيه قرار میگيرد. ميزان نفوذ سوزن در قير بر حسب دهم ميليمتر به عنوان درجه نفوذ قير اندازهگيری مي شود.
دستگاه آزمايش تعيين درجه نرمی قير (ASTM : D36 )
هدف: تعیین نقطه نرمی قیر جهت محاسبه مقدار مقاومت قیر خالص و مصالح ساخته شده با آن نسبت به تغییرات درجه حرارت
نقطه نرمی قیر عبارت است از درجه حرارتی که در آن قیر حالت نرمی پیدا می کند. به طور کلی می توان گفت که همه قیرها در این درجه حرارت به یک گرانروی مشخص می رسند. نقطه نرمی قیر به روش های مختلفی اندازه گیری می شود که یکی از این روشها، روشی به نام حلقه و گلوله است که در آن نقطه نرمی را درجه حرارتی که در آن گلوله ها از حلقه عبور نموده و به سطح برنجی تحتانی به فاصله 25 میلیمتری برسد، تعریف می کنند.
دستگاه آزمايش تعيين وزن مخصوص قير (ASTM : D70 )
هدف: تعیین وزن مخصوص قیر در دمای مشخص
روش های مختلفی برای تعیین وزن مخصوص قیر وجود دارد که مبنای همه این روش ها، قانون ارشمیدس می باشد. طبق تعریف، وزن مخصوص قیر عبارت است از نسبت وزن حجم معینی از قیر به وزن آب هم حجم آن در درجه حرارت معین. از جمله روش های موجود برای تعیین وزن مخصوص قیر عبارت است از:
روش بوته نیکلی
روش پیکنومتر